...เป็นอะไรที่ไม่คาดคิด ไม่คาดฝัน
ว่าตัวเองจะออกจากบ้านโดยไม่ลังเลเลยซักนิด ฮ่าๆๆ
แค่ขึ้นหัว FB ไว้ พี่เอิร์ท ก็เข้ามาชวน
ไอเราก็ตอบตกลงอย่างไม่คิดซะด้วย ตอนแรกกะว่าขอมีเพื่อนไปซักคน
แต่เพื่อนไม่ว่างเลยซักคน งืออออ เสียใจ T^T
อันดับแรก ก็บอกแม่ แม่ก็ไม่ได้ว่า หรือ บ่น อะไรเลยซักคำ
อันดับสอง ก็ต้องรีบนอน นอนตั้งกะยังไม่เที่ยงคืน แค่ห้าทุ่มนิดๆเอง
พอตอนเช้า ก็อาบน้ำไปที่ตึกไทยพาณิชย์ สาขาใหญ่แถวรัชโยธิน
ก่อนหน้านั้น นึกตั้งนาน ว่ามันอยู่ตรงไหนว่ะ?? นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
พอโทรไปหา เบียร์ แม่เบียร์ เลยบอกทาง ก็ "อ้ออออ" ไอตอนเกือบ สี่ ทุ่ม ฮ่าๆๆๆๆ
พี่เอิร์ท กะ พี่เอ็ม(เพื่อนเจ๊ สมาพันธ์อาราชิ) ไปรออยู่ที่โน้นแล้ว
ไอเรา ก็สาย ตายเคย แหะๆ (หนูขอโทษไม่ได้ตั้งใจจริงๆ -/\-!)
พอไปถึงก็ไปกรอกประวัติ(ประมาณนี้) และก็ได้ บัตรเล็กๆสีเขียวอีกใบ
เขาบอกว่าต้องกินน้ำด้วย ทางนั้นเขาเตรียมน้ำไว้ให้แล้วล่ะ
เราก็ซัด ไปไม่ถึงครึ่งขวด มันเต็มท้องไปหมดเลย
หลังจากนั้นก็เอาใบไปยื่น
ที่แรก ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ให้เข้ามาทำอะไร ถ้าจำไม่ผิด เขาถามว่า
"ครั้งแรกใช่มั๊ยค่ะ??" จากนั้น เขาก็เซ็นๆๆๆๆๆ จบ ไปต่อที่ ที่2
ที่ ที่ 2
ก็แค่วัดความดัน(ทุลัง) กับหัวใจไม่มีอะไรมาก
ความดันอยู่ที่ 110/80 ความดันปกติ
ที่ ที่ 3 สุดท้ายแล้ว
เจาะเลือด ไอตอนแรก ก็นึกว่าจะเหมือนสมัยก่อน(โบราณมากเลยช้าน T T)
ที่เอาเข็มมาเจาะให้เห็นเลย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว
มันเป็นเหมือนที่ปั๊มตราอันเล็ก สีเหลือง-ฟ้า น่ารักดี กดไปดัง"แป๊ก" แค่นั้น
ได้ เลือด แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ - -! เลือดไหลเยอะมาก
เข้าใจเลยว่า ทำไม เขาถึงนิยามว่า สีแดงเหมือน สีเลือด เพราะเลือดอิช้าน แดงมาก
แดงใสๆนะ ไม่ใช่แดงข้น คนที่เจาะเลือดถามว่า "นอนน้อยหรอครับ??"
"ก็ปกตินะค่ะ นอนเร็วด้วยซ้ำ" เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เอาเลือดไปใส่แผ่นสไลด์ 2 หยด
แล้วเอาเข้าเครื่องอีกหลอดเล็กๆ เป็นอันเสร็จ การตรวจเลือด เหลือแต่ไปเจาะแล้วล่ะ
ก็พูด กับ ท่านพี่ทั้ง 2 ว่า "น้องไม่ได้กลัวเข็มนะ ไม่ได้หวั่นไหว แต่หวั่นใจ เฉยๆ"
เข้าไปนั่งรอซักพัก ....
... "เชิญค่ะ" มือเริ่มเย็นหนักกว่าเก่าอีก เฮ้อออออออ เอาว่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
พี่ที่เขาเจาะเลือด เอายางรัดเหนือข้อศอก เอาแอลกอฮอล์เช็ดๆๆๆตรงข้อพับ
มันเย็นๆ ไปหมด พี่เขาบอกว่า "อย่ามองเข็ม" "อย่าเกร็ง" "อยู่เฉยๆ" ไม่มองก็ไม่ได้
เพราะชอบมองเข็มอ่ะ ... ไอเรื่องเกร็ง เราว่า ก็ไม่ได้เกร็งนะ ... ยิ่งอยู่เฉยๆ นี่แทบไม่กระดิก
ดีที่มีพี่อีกคนนึง เขามาชวนคุย พอเห็นอีกที เห็นเข็มแว๊บๆ เอาเนื้อไปแล้ว เลือดก็ไหลตามสาย
อย่างกับเปิดน้ำ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไหลเร็วมาก
เจาะเลือดใช้เวลาไม่ถึง ครึ่งชั่วโมง เจาะเสร็จก่อน ท่านพี่ทั้ง 2 อีก
พี่ที่เจาะ เขาบอกว่า พักอีกหน่อยนะ ถ้าดีขึ้นก็ลุกได้เลย เขายังมาถามว่า "ไหวมั๊ย ปากซีดนะ"
เห?? ปากซีดหรอ?? แต่ตอนนอนมันก็ ไม่เป็นอะไรนะ ลุกขึ้นนิดนึงก็ไม่เป็นไร
โลกไม่หมุน เลยค่อยๆลุกเลยดีกว่า ไปนั่งรอ ที่เขาเตรียมให้
พอนั่งเท่านั้นล่ะ ?? เท่านั้นจริงๆ
..ของเก่า อยากจะเอาออก น้ำนี่จุกมาถึงคอเลย อยากอ๊วกกกก
ความคิดแรกเลยนะ อยากอ๊วกมากกกก ทรมาน น้ำตาไหล
แถม ง่วง อีกตะหาก แต่ไม่รู้สึกว่า หน้ามืด จะเป็นลม ไม่มีนะ โลกก็ไม่หมุน
แค่ .. อยากอ๊วก เท่านั้นจริงๆ
ซักพักพี่เอิร์ทก็มา เขาก็ถามว่า "แกโอเคมั๊ย??" "โอเค แต่แค่อยากอ๊วก"
มีพวกอาสา อยู่แถวนั้น เดินเข้ามาถาม 4-5 รอบได้ ว่า "ไหวมั๊ย??" "โอเคมั๊ย??"
เหมือนเขาจะทนเห็นสภาพไม่ได้ เลยไปเอาเตียงมาให้
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก็ได้ที นอน เลยค่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พอซักประมาณ 10-20 นาทีเห็นจะได้ ก็ดีขึ้น เดินออกไป
ลืม ขอบคุณ พวกพี่ๆเขาเลย ขอบคุณมากๆเลยค่ะ รู้สึกประทับใจ จริงๆ
ตอนนั้นเริ่มหิว ทั้งๆที่ข้าวเช้าก็กินแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ
ก็เดินออกมา กินซาลาเปา ฟรี ไปลูกนึง ฮิฮิ
จากนั้นก็นั่งแท็กซี่ไปเซ็นทรัล ต่อ ไปกิน MK กัน 3 คน
อิ่มมาก ถึง มากที่สุด
และก็นั่งรถไป ลง เดอะมอลล์ กะ พี่เอิร์ท เสร็จก็กลับบ้าน
ณ เวลานั้น รอรถนานมาก และก็ ร้อนมากๆ อันนี้จะเป็นลมจริงๆ
ทรมาน แดดแรง ขนาดอยู่ในที่ร่มแล้วนะ
ดีที่กินอิ่ม แล้ว ถ้าไม่ได้กินอะไรก่อนหน้า คงเป็นลม จริงๆ
กว่าจะกลับถึงบ้าน ไม่เอาแล้วนอนดีกว่า
หัวถึงหมอน หลับ เป็นตาย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
.........................................................................
